Rede uitgesproken door Wendela de Vos: erelidmaatschap voor Ina Bouman


26 november 2016

In Artikel 3 van de statuten van het Genootschap staat wie lid kan worden. Er zijn twee categorieën: gewone leden en geassocieerde leden. De gewone leden zijn de misdaadauteurs, de andere categorie is die van uitgevers, journalisten, publicisten op het terrein van de misdaadliteratuur. En dan staat er in lid 7 van art. 3 nog:
‘Het bestuur kan personen die naar zijn oordeel buitengewone verdiensten voor de misdaadliteratuur hebben of hebben gehad, het predicaat erelid verlenen’.

Dat gaan wij nu doen. Wij willen heel graag schrijfster Ina Bouman erelid maken.

Om het geheugen op te frissen citeer ik de credits zoals die op Hebban staat:
‘Ina Bouman (1936), Nederlands journaliste en schrijfster, publiceerde in 1985 de eerste Nederlandstalige feministische thriller: Dames aan de Maas, met als hoofdpersoon, de onafhankelijke, kritische en geëngageerde journaliste Jos Welling. Het boek baarde veel ophef, mede omdat daarin radicaal wordt afgerekend met clichébeelden over de gebruikelijke functie en aard van vrouwen in het genre, maar ook door de vanzelfsprekendheid waarmee de hoofdpersoon zowel in vriendschap als in liefdesrelaties met seksegenoten omgaat. (Reacties van de pers: verbluffend debuut, origineel, vaart en spanning, voortreffelijk geschreven en goed gedocumenteerd)’. Tot zover Hebban.

Ina Bouman publiceerde in totaal 5 thrillers, waarvan de laatste in 2004 verscheen. Twee van haar boeken werden vertaald in het Duits, korte verhalen verschenen o.a. in twee Amerikaanse bundels met verhalen van internationale misdaadauteurs en ze schreef 2 romans. En naar het schijnt zelfs ook een toneelstuk.

Het waren de jaren 80 – een tweede (of derde, vierde, al naar gelang je rekent) emancipatiegolf rolde over Nederland. En daar was opeens een nieuwe thrillerschrijfster. Een feministische thrillerschrijfster. Haar hoofdpersonen waren anders, origineler, vrijmoediger en open over hun seksuele geaardheid, alsof dat vanzelfsprekend was. Maar geloof me, dat was het niet. Ze schreef over maatschappelijk relevante kwesties, zoals de farmaceutische industrie, genetische manipulatie, bouwfraude en vrouwenhandel. Onderwerpen, die overigens nog steeds griezelig actueel zijn. Ze heeft voor heel veel lezers en ook voor de schrijfsters die na haar kwamen, een nieuw kader geschapen, een nieuw voorbeeld van hoe je als vrouw kunt schrijven – en van hoe je over vrouwen kunt schrijven.

En tot slot: Ina,
Voor het GNM ben je nog extra bijzonder, omdat jij je indertijd als eerste vrouwelijke misdaadauteur aansloot bij het Genootschap. Nu zijn dat er meer dan 50.
Het bestuur verleent je daarom met heel veel genoegen het erelidmaatschap. Zij bent daarmee niet alleen het eerste vrouwelijke lid van het Genootschap, maar je bent bij deze ook het eerste vrouwelijke erelid